Wat Tai Chi zoal brengt…

Ben je moe of slaperig, dan maakt Tai Chi je alert.
Ben je onrustig in je energie, dan brengt Tai Chi je rust.
Ben je veel in jouw hoofd, dan helpt Tai Chi met contact met de aarde.
Ben je wat ‘down’, dan stimuleert het contact met de hemel.
Is je lichaam stijf, Tai Chi maakt je soepel.
Moet je veel fysieke arbeid verrichten, Tai Chi leert je je lijf te kennen.



Is je geest stijf en duf, Tai Chi zorgt dat je lichaam je geest meeneemt.

Ben je onrustig, Tai Chi brengt je thuis.
Ben je boos of geïrriteerd, Tai Chi relativeert.
Ontmoet je agressie, Tai Chi kan je aan het tegenovergestelde helpen.
Ben je verveeld, Tai Chi zorgt dat je geest bezig is met je lijf.
Heb je geen tijd, Tai Chi duurt maar een paar minuten.
Heb je geen zin, Tai Chi regelmatig beoefenen leert je discipline! (zie vorige Blog item)

Zijn er situaties waarbij Tai Chi niets brengt? Weinig reden om niet te oefenen.
Oefen, vrij en open en geniet.

Discipline uit vrije wil

Drew Beaner Unsplash 2021

Discipline heeft vaak negatieve connotaties als dwang, regels, keurslijf etc, in ieder geval iets dat je wordt opgelegd. Echter, discipline is een waardevolle basis van je ontwikkeling in welke kunst of activiteit dan ook!

Discipline is een eigenschap die vraagt om moed, moed om jezelf te sturen en je te richten op je ambities of doelen. Als je je wil bekwamen in wat dan ook, zal je moeten oefenen om je vaardigheden te onderzoeken en te verbeteren. Discipline heeft brandstof nodig, het kost namelijk moeite voor je geest. De moeite die je moet doen is een opgave voor je geest, zo groot blijkbaar zelfs dat je momenten en mogelijkheden graag voorbij laat gaan waar je je discipline voor in had moeten zetten. De geest wil dus niet aan de discipline, niet zomaar. Het kost geen energie om je discipline in te zetten, zoals veel mensen misschien denken. Het is eigenlijk wel vreemd wat er gebeurt met je geest. Als je je discipline niet volgt, wat ga je dan doen? Vaak is het iets ledigs of iets gewoons dat je altijd zou kunnen doen. Is het een verward soort rebellie om je vrijheid te bewijzen of is dat juist een rationalisatie achteraf om jezelf te overtuigen waarom je het niet hoeft te doen of niet gedaan hebt?

De brandstof voor discipline is je motivatie iets te willen, iets dat je waardevol vindt, dat je wil bereiken. Als je je motivatie niet regelmatig onderzoekt, gaat je discipline niet bestand zijn tegen de neiging om afleiding te zoeken in plaats van inspanning om iets te oefenen, te leren of te onderzoeken. Je motivatie onderzoeken vraagt een onderzoekende geest, een geest die benieuwd is naar wat jij in je leven doet en ook wat je vindt dat je te doen hebt. Je bent ergens aan begonnen, je bent blij om te starten en te leren. Maar dan na enige tijd is het hele nieuwe eraf. Dan komt het erop aan. Dan moet je jezelf aanmoedigen, motiveren om door te gaan. Maar waarvoor dan, waarom was het ook alweer? Weet wel, je impuls om ergens aan te beginnen, komt altijd uit een misschien nog onbewuste behoefte of verlangen. Neem dat serieus en onderzoek dus goed waar dat impuls of die beslissing vandaan komt.

Een geest die niet vooruitkijkt of geen verlangen kent voor iets in de toekomst, zal altijd terugkijken en alles goed kunnen praten. Je innerlijk dialoog loopt de hele dag door, dus probeer die maar eens te stoppen en je aan je eigen besluiten te houden. Daarmee komen we op de belangrijkste vragen om je discipline in te zetten. Geniet ik van wat ik doe of leer? Heb ik wel goed voor ogen waarvoor ik het doe, in de toekomst? Ben ik wel realistisch genoeg in wat ik van mezelf, mijn leraar of instructeur of de kunst zelf verwacht? Dit is iets dynamisch, iets dat in je wisselende gemoed of veranderende situaties in de tijd steeds anders gezien kan worden. Als je in een dip zit of je hebt je focus op andere dingen, bestaat de kans dat je afhaakt en het oefenen of uitvoeren loslaat, waarmee de vaardigheid en daarmee ook de motivatie wegzakt. Het kan zo maar zijn dat na dagen of weken je heel anders in de ‘wedstrijd’ van het leven zit en je spijt hebt van het feit dat je niet hebt doorgezet. Je hebt een achterstand opgelopen en je geest zal snel met rationalisaties komen, die alles verklaren, achteraf weliswaar. Er is dus een constante nodig die je ondanks of dankzij je situatie of gemoed laat doorgaan. Misschien is 100% dan te veel gevraagd maar waarschijnlijk kan 70 of 80% inzet je op je pad houden. Dan, als je ineens weer stuwende energie voelt om naar je doel te gaan of gewoon te genieten, kan je door op je pad naar waar je het allemaal voor doet. Dat voelt veel beter, je kunt trots zijn.

Die constante om door te gaan is je eigen discipline. Discipline is als een spier, die heeft training nodig. Vraag maar eens rond bij mensen die lang een kunst, activiteit of sport beoefenen, zij hebben een interne leraar ontwikkeld die toeziet op hoe het gaat, of discipline sterk genoeg is, of het gezond is, of je ook meer kan dan je doet. Die weet waarvoor je het doet of aan je vraagt wat het doel ook alweer was. Die evalueert, stuurt, besluit als een aspect van jou. Eigenlijk ben jij het. De innerlijke leraar, de discipline vragen maar twee dingen van jou, toewijding naar jezelf en een besluit, een vrij besluit vanuit je hart.

 

Jules Deelder – Vogelvrij

Soms, al dromend kan ik vliegen
en al vliegend ben ik vrij
Niets te willen
Niets te weten
Niets te moeten
dan er zijn
Onder mij zie ik het stromen
in een zuiver perspectief
Boven mij een onafzienbaar
peilloos diep, onpeilbaar niets
Soms, al wakend kan ik voelen
als een vogel in mijn droom
Hoe het is om niets te hoeven
en te zien hoe alles stroomt.